Po latach t\u0119sknoty marzenie Emily w ko\u0144cu si\u0119 spe\u0142ni\u0142o: urodzi\u0142a pi\u0119kne trojaczki. Jednak zaledwie dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej jej m\u0105\u017c porzuci\u0142 je, twierdz\u0105c, \u017ce dzieci s\u0105 przekl\u0119te.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na moje trzy c\u00f3reczki, a serce mi ros\u0142o, gdy je obserwowa\u0142am. Sophie, Lily i Grace by\u0142y idealne, ka\u017cda z nich by\u0142a cudem. Tak d\u0142ugo na nie czeka\u0142am \u2013 latami nadziei, oczekiwania i modlitw.<\/p>\n\n\n\n
A teraz spali w swoich ko\u0142yskach, ich male\u0144kie buzie by\u0142y takie spokojne. Otar\u0142am \u0142z\u0119 z policzka, oszo\u0142omiona tym, jak bardzo je ju\u017c kocha\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Ale potem podnios\u0142am wzrok i zobaczy\u0142am Jacka. W\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142 z za\u0142atwienia sprawunk\u00f3w, ale co\u015b by\u0142o nie tak. Wygl\u0105da\u0142 blado. Jego oczy nie spotyka\u0142y si\u0119 z moimi i nie chcia\u0142 si\u0119 do mnie zbli\u017cy\u0107. Sta\u0142 po prostu przy drzwiach, jakby nie by\u0142 pewien, czy w og\u00f3le chce by\u0107 w tym samym pokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJack?\u201d \u2013 powiedzia\u0142em cicho, klepi\u0105c krzes\u0142o obok \u0142\u00f3\u017cka. \u201eChod\u017a, usi\u0105d\u017a ze mn\u0105. Sp\u00f3jrz na nich \u2013 s\u0105 tutaj. Uda\u0142o nam si\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u2026 s\u0105 pi\u0119kne\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142 Jack, ledwo zerkaj\u0105c na dziewczyny. Podszed\u0142 troch\u0119 bli\u017cej, ale nadal nie patrzy\u0142 mi w oczy.Reklamy<\/p>\n\n\n\n
\u201eJack\u201d \u2013 powiedzia\u0142em dr\u017c\u0105cym g\u0142osem \u2013 \u201eco si\u0119 dzieje? Przera\u017casz mnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech i wyrzuci\u0142 z siebie: \u201eEmily, nie s\u0105dz\u0119\u2026 nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby\u015bmy mogli ich zatrzyma\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em, jakby ziemia usun\u0119\u0142a mi si\u0119 spod n\u00f3g. \u201eCo?\u201d \u2013 wykrztusi\u0142em. \u201eJack, o czym ty m\u00f3wisz? To nasze c\u00f3rki!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Skrzywi\u0142 si\u0119 i odwr\u00f3ci\u0142 wzrok, jakby nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 widoku mojej twarzy. \u201eMoja mama\u2026 posz\u0142a do wr\u00f3\u017cki\u201d \u2013 powiedzia\u0142, a jego g\u0142os ledwie brzmia\u0142 g\u0142o\u015bniej ni\u017c szept.<\/p>\n\n\n\n
Zamruga\u0142am, niepewna, czy dobrze us\u0142ysza\u0142am. \u201eWr\u00f3\u017cka? Jack, nie m\u00f3wisz serio\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedzia\u0142a\u2026 powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bte dzieci\u2026 nasze dziewczynki\u2026\u201d \u2013 przerwa\u0142, a jego g\u0142os dr\u017ca\u0142. \u201ePowiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bprzynios\u0105 tylko pecha. \u017be zrujnuj\u0105 mi \u017cycie i b\u0119d\u0105 przyczyn\u0105 mojej \u015bmierci\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zamar\u0142am, gapi\u0105c si\u0119 na niego, pr\u00f3buj\u0105c poj\u0105\u0107, co m\u00f3wi. \u201eJack, to szale\u0144stwo. To przecie\u017c tylko dzieci!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Spu\u015bci\u0142 wzrok, a jego twarz wyra\u017ca\u0142a strach. \u201eMoja mama przysi\u0119ga na t\u0119 wr\u00f3\u017ck\u0119. Mia\u0142a ju\u017c racj\u0119 w wielu sprawach i\u2026 nigdy nie by\u0142a niczego tak pewna\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em narastaj\u0105cy gniew, gor\u0105cy i ostry. \u201eWi\u0119c z powodu jakiej\u015b absurdalnej przepowiedni chcesz ich porzuci\u0107? Po prostu zostawi\u0107 ich tutaj?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119, patrz\u0105c na mnie ze strachem zmieszanym z poczuciem winy. \u201eJe\u015bli chcesz je zabra\u0107 do domu\u2026 \u200b\u200bw porz\u0105dku\u201d \u2013 powiedzia\u0142, a jego g\u0142os by\u0142 ledwie s\u0142yszalny. \u201eAle mnie tam nie b\u0119dzie. Przykro mi, Emily\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wpatrywa\u0142am si\u0119 w niego, pr\u00f3buj\u0105c przetworzy\u0107 jego s\u0142owa, ale czu\u0142am tylko szok. \u201eM\u00f3wisz serio, prawda?\u201d G\u0142os mi si\u0119 za\u0142ama\u0142. \u201eZamierzasz odej\u015b\u0107 od c\u00f3rek z powodu jakiej\u015b historii, kt\u00f3r\u0105 us\u0142ysza\u0142a twoja matka?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie powiedzia\u0142 ani s\u0142owa. Po prostu spu\u015bci\u0142 wzrok, zgarbiony.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0105\u0142em dr\u017c\u0105cy oddech, pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 opanowa\u0107. \u201eJe\u015bli wyjdziesz przez te drzwi, Jack\u201d \u2013 wyszepta\u0142em \u2013 \u201eto ju\u017c nie wracaj. Nie pozwol\u0119 ci zrobi\u0107 tego naszym dziewczynom\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 na mnie ostatni raz, z rozdart\u0105 twarz\u0105, po czym odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i podszed\u0142 do drzwi. \u201ePrze\u2026 przepraszam, Em\u201d \u2013 powiedzia\u0142 cicho i wyszed\u0142, a jego kroki rozbrzmia\u0142y echem na korytarzu.<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142am tam, wpatruj\u0105c si\u0119 w puste drzwi, z bij\u0105cym sercem i wiruj\u0105c\u0105 g\u0142ow\u0105. Piel\u0119gniarka wr\u00f3ci\u0142a, zobaczy\u0142a moj\u0105 twarz i po\u0142o\u017cy\u0142a mi r\u0119k\u0119 na ramieniu, nios\u0105c ciche pocieszenie, gdy zbiera\u0142am swoje rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na moje male\u0144stwa, a \u0142zy zas\u0142ania\u0142y mi wzrok. \u201eNie martwcie si\u0119, dziewczynki\u201d \u2013 wyszepta\u0142am, g\u0142aszcz\u0105c ka\u017cd\u0105 male\u0144k\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0119. \u201eJestem tutaj. Zawsze b\u0119d\u0119 tutaj\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Trzymaj\u0105c je blisko, czu\u0142am narastaj\u0105c\u0105 we mnie mieszank\u0119 strachu i zaciek\u0142ej determinacji. Nie mia\u0142am poj\u0119cia, jak poradz\u0119 sobie sama, ale jedno wiedzia\u0142am na pewno: nigdy nie zostawi\u0119 moich dziewczynek. Nigdy.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142o kilka tygodni, odk\u0105d Jack odszed\u0142, a ka\u017cdy dzie\u0144 bez niego by\u0142 trudniejszy, ni\u017c sobie wyobra\u017ca\u0142am. Samodzielna opieka nad tr\u00f3jk\u0105 noworodk\u00f3w by\u0142a przyt\u0142aczaj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n
Czasem czu\u0142am, \u017ce ledwo si\u0119 trzymam, ale da\u0142am rad\u0119 dla Sophie, Lily i Grace. By\u0142y teraz ca\u0142ym moim \u015bwiatem i chocia\u017c porzucenie Jacka by\u0142o bolesne, wiedzia\u0142am, \u017ce musz\u0119 si\u0119 na nich skupi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego popo\u0142udnia moja szwagierka, Beth, przysz\u0142a pom\u00f3c przy dzieciach. By\u0142a jedyn\u0105 osob\u0105 z rodziny Jacka, kt\u00f3ra chcia\u0142a pozosta\u0107 ze mn\u0105 w kontakcie, a ja si\u0119 zgodzi\u0142am, licz\u0105c, \u017ce w ko\u0144cu przekona Jacka do powrotu. Tego dnia czu\u0142am, \u017ce co\u015b j\u0105 dr\u0119czy.<\/p>\n\n\n\n
Beth przygryz\u0142a warg\u0119, patrz\u0105c na mnie z b\u00f3lem. \u201eEmily, co\u015b s\u0142ysza\u0142am\u2026 Nie wiem, czy powinnam ci powiedzie\u0107, ale nie mog\u0119 tego zachowa\u0107 dla siebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Serce wali\u0142o mi jak m\u0142otem. \u201ePo prostu mi powiedz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Westchn\u0119\u0142a, bior\u0105c g\u0142\u0119boki oddech. \u201ePods\u0142ucha\u0142am, jak mama rozmawia\u0142a z cioci\u0105 Carol. Ona\u2026 przyzna\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie ma wr\u00f3\u017cki\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zamar\u0142am. \u201eCo masz na my\u015bli, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie ma wr\u00f3\u017cki?\u201d<\/p>\n\n\n\n
W oczach Beth pojawi\u0142o si\u0119 wsp\u00f3\u0142czucie. \u201eMama to wymy\u015bli\u0142a. Martwi\u0142a si\u0119, \u017ce z trojaczkami Jack b\u0119dzie mia\u0142 dla niej mniej czasu. My\u015bla\u0142a\u2026 my\u015bla\u0142a, \u017ce \u200b\u200bje\u015bli przekona go, \u017ce dziewczynki przynosz\u0105 pecha, to b\u0119dzie si\u0119 do niej trzyma\u0142 blisko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce pok\u00f3j wiruje. Nie mog\u0142em uwierzy\u0107 w to, co s\u0142ysz\u0119. Poczu\u0142em przyp\u0142yw gniewu tak silny, \u017ce musia\u0142em odstawi\u0107 Grace, zanim zdradzi\u0142yby mnie dr\u017c\u0105ce r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTa kobieta\u201d \u2013 wyszepta\u0142em g\u0142osem ochryp\u0142ym od w\u015bciek\u0142o\u015bci. \u201eRozdar\u0142a moj\u0105 rodzin\u0119 z w\u0142asnych, egoistycznych powod\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Beth po\u0142o\u017cy\u0142a mi pocieszaj\u0105co d\u0142o\u0144 na ramieniu. \u201eBardzo mi przykro, Emily. Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby zdawa\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce on ci\u0119 tak zostawi, ale\u2026 Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce powinna\u015b zna\u0107 prawd\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nie spa\u0142em tej nocy. Cz\u0119\u015b\u0107 mnie chcia\u0142a skonfrontowa\u0107 si\u0119 z te\u015bciow\u0105, zmusi\u0107 j\u0105 do przyznania si\u0119 do tego, co zrobi\u0142a. Ale inna cz\u0119\u015b\u0107 chcia\u0142a skontaktowa\u0107 si\u0119 z Jackiem, powiedzie\u0107 mu prawd\u0119 i mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce wr\u00f3ci.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka zadzwoni\u0142em do Jacka. R\u0119ce mi dr\u017ca\u0142y, gdy wybiera\u0142em numer, a ka\u017cdy kolejny sygna\u0142 by\u0142 d\u0142u\u017cszy od poprzedniego. W ko\u0144cu odebra\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJack, to ja\u201d \u2013 powiedzia\u0142em spokojnym g\u0142osem. \u201eMusimy porozmawia\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Westchn\u0105\u0142. \u201eEmily, nie wiem, czy to dobry pomys\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo prostu pos\u0142uchaj\u201d \u2013 nalega\u0142em, staraj\u0105c si\u0119, \u017ceby m\u00f3j g\u0142os nie dr\u017ca\u0142. \u201eNie by\u0142o \u017cadnej wr\u00f3\u017cki, Jack. Twoja matka to wszystko wymy\u015bli\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zapad\u0142a d\u0142uga cisza. W ko\u0144cu przem\u00f3wi\u0142 spokojnym, ale lekcewa\u017c\u0105cym g\u0142osem: \u201eEmily, nie wierz\u0119 w to. Moja matka nie wymy\u015bli\u0142aby czego\u015b tak powa\u017cnego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, Jack\u201d \u2013 powiedzia\u0142em, czuj\u0105c, jak ogarnia mnie z\u0142o\u015b\u0107. \u201ePrzyzna\u0142a si\u0119 Carol. Beth j\u0105 s\u0142ysza\u0142a. Ok\u0142ama\u0142a ci\u0119, bo ba\u0142a si\u0119 ci\u0119 straci\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Prychn\u0105\u0142, a jego g\u0142os zabrzmia\u0142 ostro i bole\u015bnie. \u201eS\u0142uchaj, Em, ta wr\u00f3\u017cka ju\u017c wcze\u015bniej mia\u0142a racj\u0119. Nie znasz jej tak dobrze jak ja. Moja matka nie sk\u0142ama\u0142aby w tak wa\u017cnej sprawie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em, jak serce mi si\u0119 kraje, ale zmusi\u0142em si\u0119, \u017ceby kontynuowa\u0107. \u201eJack, prosz\u0119, pomy\u015bl o tym. Po co mia\u0142bym k\u0142ama\u0107? To twoja rodzina, twoje c\u00f3rki. Jak mo\u017cesz je porzuci\u0107 z powodu czego\u015b takiego?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiedzia\u0142 i w ko\u0144cu us\u0142ysza\u0142am jego westchnienie. \u201ePrzepraszam, Emily. Nie mog\u0119 tego zrobi\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po\u0142\u0105czenie si\u0119 urwa\u0142o. Wpatrywa\u0142em si\u0119 w telefon, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce dokona\u0142 wyboru. Odszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
W kolejnych tygodniach stara\u0142am si\u0119 jak najlepiej przystosowa\u0107 do \u017cycia samotnej matki. Ka\u017cdy dzie\u0144 by\u0142 walk\u0105, r\u00f3wnowa\u017c\u0105c karmienie, pieluchy i w\u0142asny \u017cal za \u017cyciem, jakie my\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119d\u0119 mie\u0107 z Jackiem.<\/p>\n\n\n\n
Ale powoli wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 zmienia\u0107. Przyjaciele i rodzina pomogli, przynosz\u0105c posi\u0142ki i trzymaj\u0105c maluchy, \u017cebym mog\u0142a odpocz\u0105\u0107. A przez to wszystko moja mi\u0142o\u015b\u0107 do Sophie, Lily i Grace tylko ros\u0142a. Ka\u017cdy u\u015bmiech, ka\u017cde ciche gruchni\u0119cie czy male\u0144ka r\u0105czka owini\u0119ta wok\u00f3\u0142 mojego palca nape\u0142nia\u0142y mnie rado\u015bci\u0105, kt\u00f3ra niemal zag\u0142usza\u0142a b\u00f3l po nieobecno\u015bci Jacka.<\/p>\n\n\n\n
Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej kto\u015b zapuka\u0142 do moich drzwi. Otworzy\u0142em i zobaczy\u0142em matk\u0119 Jacka. Jej twarz by\u0142a blada, a oczy pe\u0142ne \u017calu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eEmily\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a dr\u017c\u0105cym g\u0142osem. \u201eJa\u2026 ja nie chcia\u0142am, \u017ceby to si\u0119 sta\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Skrzy\u017cowa\u0142am ramiona, z trudem zachowuj\u0105c spok\u00f3j. \u201eSk\u0142ama\u0142e\u015b go. Przekona\u0142e\u015b go, \u017ce jego w\u0142asne dzieci s\u0105 przekle\u0144stwem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u0141zy nap\u0142yn\u0119\u0142y jej do oczu, gdy skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eBa\u0142am si\u0119, Emily. My\u015bla\u0142am\u2026 My\u015bla\u0142am, \u017ce o mnie zapomni, je\u015bli b\u0119dzie mia\u0142 ciebie i dziewczynki. Nigdy nie my\u015bla\u0142am, \u017ce naprawd\u0119 odejdzie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em, jak m\u00f3j gniew s\u0142abnie, ale tylko odrobin\u0119. \u201eTw\u00f3j strach rozbi\u0142 moj\u0105 rodzin\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spu\u015bci\u0142a wzrok, a jej twarz si\u0119 skrzywi\u0142a. \u201eWiem. I bardzo, bardzo mi przykro\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Przygl\u0105da\u0142em si\u0119 jej przez chwil\u0119, ale moje my\u015bli kr\u0105\u017cy\u0142y ju\u017c wok\u00f3\u0142 moich c\u00f3rek, \u015bpi\u0105cych w s\u0105siednim pokoju. \u201eNie mam ci nic wi\u0119cej do powiedzenia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142a, a ja zamkn\u0105\u0142em drzwi, czuj\u0105c dziwn\u0105 mieszank\u0119 ulgi i smutku.<\/p>\n\n\n\n
Rok p\u00f3\u017aniej Jack pojawi\u0142 si\u0119 w moich drzwiach, wygl\u0105daj\u0105c jak duch m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rego kiedy\u015b kocha\u0142am. B\u0142aga\u0142, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce w ko\u0144cu zrozumia\u0142 sw\u00f3j b\u0142\u0105d i chce wr\u00f3ci\u0107, by\u0107 z nami i zn\u00f3w by\u0107 rodzin\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ale teraz wiedzia\u0142em ju\u017c lepiej. Spojrza\u0142em mu prosto w oczy i pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105. \u201eMam ju\u017c rodzin\u0119, Jack. Nie by\u0142o ci\u0119 przy nas, kiedy ci\u0119 potrzebowali\u015bmy. Teraz ci\u0119 nie potrzebuj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zamykaj\u0105c drzwi, poczu\u0142am, jak ci\u0119\u017car spada mi z serca. Przecie\u017c to nie ja ani nasze c\u00f3rki zrujnowali\u015bmy mu \u017cycie. On sam to zrobi\u0142<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Po latach t\u0119sknoty marzenie Emily w ko\u0144cu si\u0119 spe\u0142ni\u0142o: urodzi\u0142a pi\u0119kne trojaczki. Jednak zaledwie dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej jej m\u0105\u017c porzuci\u0142 je, twierdz\u0105c, \u017ce dzieci s\u0105 przekl\u0119te. Spojrza\u0142am na moje trzy c\u00f3reczki, a serce mi ros\u0142o, gdy je obserwowa\u0142am. Sophie, Lily i Grace by\u0142y idealne, ka\u017cda z nich by\u0142a cudem. Tak d\u0142ugo na nie czeka\u0142am \u2013 latami…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":281,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false,"_kad_post_classname":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-280","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/280","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=280"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/280\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":282,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/280\/revisions\/282"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/media\/281"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=280"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=280"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/senly.site\/com\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=280"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}